Άρθρο στο περιοδικό “Σκύλος και γάτα”

Spread the love
  •  
  •  
  •  

IMG_0002Ίσως ορισμένοι από σας να μην είχατε την ευκαιρία να διαβάσετε το περιοδικό “Σκύλος και Γάτα” Οκτώβριος – Νοέμβριος 2012 όπου ήταν δημοσιευμένο ένα άρθρο μου. Άλλοι πάλι, ίσως να το διαβάσατε και να θέλετε να το συζητήσουμε ή μπορεί να θέλετε να μοιραστείτε μαζί μου την δικιά σας εμπειρία/καθημερινότητα.  Όπως και να’ ναι μπορείτε να γράψετε κάποιο σχόλιο.

 

Για σας που δεν ξέρετε τι έγραφε το άρθρο μου, θα σας πω περιληπτικά.

 

Φέτος (2012)το καλοκαίρι έκανα τις πρώτες μου διακοπές ( κι όταν λέω πρώτες εννοώ “της ζωής μου” αφού είμαι 15 μηνών) στην Καλαμάτα. Έτυχε να είναι και σκύλο – φανταστικές! Ήμουν σχεδόν όλη την ημέρα έξω μαζί με τους σκυλογονείς μου.  Δηλαδή οι φετινές διακοπές μου ήταν μια συνεχόμενη βόλτα.  Το καλό όμως δεν τελειώνει εδώ.  Αυτό που παρατήρησα ήταν πως υπήρχαν αρκετά πάρκα τα οποία δεν είχαν καμία απαγορευτική πινακίδα για μας τους σκύλους.  Η είσοδος ήταν ελεύθερη.  Γι’ αυτό  κι έβλεπες παντού ιδιοκτήτες με τους σκύλους τους να την βγάζουν όλη μέρα μέσα στα πάρκα χωρίς να τους λέει κανείς τίποτα.  Αντιθέτως, υπήρχαν καθημερινά υπάλληλοι του δήμου που καθάριζαν ή έκαναν διάφορες επισκευές με το χαμόγελο στα χείλη κι άκρως εξυπηρετικοί.  Βέβαια, να σημειώσω πως εννοείται η καθαριότητα ξεκινούσε πρώτα από μας.  Ό, τι “άφηνα” πίσω μου (καταλαβαίνετε τι εννοώ), αμέσως το μάζευαν οι σκυλογονείς μου, γιατί μπορεί να απαιτούμε να έχουμε κάποια δικαιώματα αλλά ταυτόχρονα δεν πρέπει να ξεχνάμε πως έχουμε και κάποιες υποχρεώσεις, όπως η καθαριότητα.  Δεν φταίει σε τίποτα ο διπλανός σου να πατήσει κάτι που δεν θα σου άρεσε ούτε εσένα να το πατήσεις ακόμη κι  αν είσαι ιδιοκτήτης σκύλου ή απλά φιλόζωος.  Έτσι δεν είναι;

Το άρθρο μου στο περιοδικό
Το άρθρο μου στο περιοδικό

Τέλος πάντων, ας συνεχίσω την ιστορία μου.  Όπως σας είπα παραπάνω, ήταν όλοι χαμογελαστοί ακόμα και οι κάτοικοι, μικροί, μεγάλοι ,όσοι παρευρίσκονταν μέσα στο πάρκο.  Το ίδιο συνέβαινε και στους δρόμους όπως και στην παραλία της Καλαμάτας η οποία έσφυζε από κόσμο, ανάμεσά τους συναντούσα κι άλλους ιδιοκτήτες σκύλων με τους σκύλους τους φυσικά.  Τα μαγαζιά ήταν γεμάτα, η παραλία ήταν γεμάτη, το ίδιο και οι δρόμοι.  Κι όμως παντού έβλεπα χαμόγελα πλατιά και χέρια απλωμένα για να με χαϊδέψουν. Κανείς δεν παραπονέθηκε για την παρουσία μου ούτε καν μειδίασε ειρωνικά ή ενοχλημένος.

Και ήρθε η στιγμή που έπρεπε να επιστρέψω στη μόνιμη κατοικία μου.  Η καθημερινότητά μου εδώ, φίλοι μου, είναι απερίγραπτη.  Μένω σε μια περιοχή όπου υπάρχουν άπειρα πάρκα κι όλα έχουν απαγορευτική πινακίδα.  Είμαι ανεπιθύμητη και δεν ξέρω τον λόγο.  Βγαίνω βόλτα κι αντικρίζω εχθρικά πρόσωπα να με κοιτούν με μισό μάτι και να είναι έτοιμοι να αρπαχτούν με τους σκύλογονείς μου. Παρ’ όλο που όπως σας είπα και προηγουμένως, οι σκυλογονείς μου καθαρίζουν εκεί που λερώνω.  Δυστυχώς, γι’ αυτούς , τους κακούς ανθρώπους εννοώ, δεν παίζει ρόλο.  Και μόνο που υπάρχω, ενοχλώ.  Και δεν έχω την υποστήριξη ή την προστασία από τον δήμο όπου μένω.  Με κλωτσάει κι αυτός με τον τρόπο του για να εξαφανιστώ, να φύγω μακριά, τοποθετώντας σε κάθε πάρκο απαγορευτικές πινακίδες.  Μόνο την μουσούδα μου δεν έχουν πάνω αυτές! Σ’ αυτό το σημείο ακόμα δεν έχουμε φτάσει.  Να φωτογραφίζουν δηλαδή το κάθε σκύλο της περιοχής και να του βάλουν την ετικέτα ως απόβλητου.

Με βγάζουν βόλτα οι σκυλογονείς μου και δεν ξέρουν πού να με πάνε.  Να περπατήσουμε στον δρόμο; είναι επικίνδυνο, να περπατήσουμε στα πεζοδρόμια; μας φωνάζουν και μας βρίζουν οι κάτοικοι, να περπατήσουμε μέσα στα πάρκα;απαγορεύεται.  Πού πρέπει να πάμε τελικά; Χάθηκε ο κόσμος να άφηναν ελεύθερη είσοδο σε μας τους σκύλους σε ορισμένα πάρκα ή αλάνες από τα εκατοντάδες που υπάρχουν στην περιοχή; Γιατί τους φιλόζωους τους έχουν στιγματισμένους κι εμάς τους σκύλους σε καραντίνα;

Αναρωτιέμαι στην Καλαμάτα είναι περισσότερο φιλόζωοι από ό, τι στην πόλη μου;


Spread the love
  •  
  •  
  •  

Related posts

12 Thoughts to “Άρθρο στο περιοδικό “Σκύλος και γάτα””

  1. gia sas! endiaferome na xerw an iparxei kais pou na xarizei maltezakia pou den megalonoun. til epikinonias 6997211501 nikos

    1. Μάρσα

      Εύχομαι να βρείς τα σκυλάκια που θέλεις σύντομα. Θα προσπαθήσω να έχω κι εγώ το νου μου. Σ’ ευχαριστώ που επισκέφτηκες το blog μου.
      Σου κουνώ χαρούμενα την ουρά. Πολλά σκυλο -φιλιά…

  2. SPYROS

    Αγαπητή μου Μαρσα σε πληροφορώ ότι δεν απαγορεύεται να κυκλοφορείς στα πάρκα οι πινακίδες είναι μια παρανομία από το Δήμο. Βάση του νομου3170-2003 καθώς και στην αναθεώρηση του στης 3-2-2012 δεν αναφέρεται πουθενά απαγόρευση σε δημόσια πάρκα και πλατειές . Απαγορεύετε σε παιδικές χαρές , χώρους μαζικής εστίασης και δημόσιες υπηρεσίες εκτός αν είναι σκύλος εργασίας δηλαδή βοηθός ατόμου με ειδικές ανάγκες. Τους γράφεις στα παλιά σου παπούτσια και λες να μην σε ενοχλούν .Εγώ προσωπικά έχω μαζί μου τα ανάλογα Φ.Ε.Κ. (τους νόμους) και αν συνεχίζουν να με ενοχλούν φωνάζω την αστυνομία . Μοναδική σου υποχρέωση είναι να έχεις μαζί το βιβλίο υγείας του σκύλου την κονκάρδα του αντιλυσσικού και σακούλες για τα περιττώματα .Φυσικά ο σκύλος πρέπει να είναι δεμένος και υπό την επίβλεψη ενήλικα .Ο φίλος σου ΑΡΗΣ

    1. Μάρσα

      Άρη μου, σ’ ευχαριστώ πολύ για το σχόλιό σου. Πρέπει να ακούγονται οι αλήθειες. Κι επιτέλους μέσα από την δική σου φωνή θα μάθει επιτέλους ο κόσμος τι είναι παράνομο και τι όχι. Ποιός είναι ο θύτης και ποιός το θύμα. Γιατί στην δική μας περίπτωση, εγώ κι εσύ και όλα τα άλλα τετράποδα είμαστε τα θύματα κι όχι οι θύτες όπως θέλουν να μας παρουσιάζουν οι Δήμοι και οι μη – φιλόζωοι.
      Να ξέρεις πως οι σκυλό – γονείς μου σέβονται πολύ τις απόψεις του δικού σου σκυλό – μπαμπά γιατί είναι “ψαγμένος”, διαβασμένος και πάνω απ’ όλα φιλόζωος. Να του πεις πως του έχουμε μεγάλη εκτίμηση, γι’ αυτό που είναι πραγματικά και όποια δική του συμβουλή ή άποψη θα είναι για μένα μεγάλη βοήθεια στο να γίνω ένας καλύτερος σκύλος. Και βέβαια, μην παραβλέψω να πω πως εσύ Άρη μου είσαι ένας από τους πολύ καλούς μου φίλους και σ’ ευχαριστώ πολύ που μπήκες και συ στην παρέα μας στο blog. Πιστεύω να σ’ αρέσει και να διασκεδάζεις με το περιεχόμενό του.
      Σου κουνάω την ουρά μου με χαρά,
      Μάρσα.

      1. SPYROS

        Ευχαριστώ πολύ Μαρσα μου καλή μικρή μου φίλη για το καλωσόρισμα ο σκύλο-μπαμπας μου θα είναι εδώ για να βοηθήσει όπως και όταν μπορεί και πάντα έγκυρα και σωστά.
        Υ.Γ. Μην ξεχνάς την πέμπτη το πρωί κατά τις δέκα έχουμε ραντεβού για χαρές και παιχνίδι.

  3. Μάρσα

    Καλό… Έσκασα στα γέλια… Είναι δυνατόν να μην έρθω τώρα; Με τέτοια επίσημη πρόσκληση;
    Τιμή μου που με θέλεις στην παρέα σου! Σ’ ευχαριστώ γι’ αυτό.
    Θα τα πούμε λοιπόν…για να κουνήσουμε τις ουρές μας…

  4. SPYROS

    ΜΑΡΣΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ………….που ήσουν σήμερα το πρωί και δεν ήρθες να παίξουμε μη μου πεις ότι ολόκληρη σκυλίτσα φοβήθηκες λίγο νεράκι.

    1. Μάρσα

      Έτσι κι αλλιώς δεν θα ερχόμουν γιατί η σκύλο – μαμά μου ήταν σε δουλειά. Αλλά εκτός απ’ αυτό, πού να πάω βρε με τέτοια βροχή; Αφού μένω μέσα στο σπίτι. Με τις λάσπες τι θα έκανα; Η βροχή μ’ αρέσει αλλά το χώμα δεν είχε γίνει λάσπη; Άσε που είμαι φρεσκολουσμένη!
      Βασικά, όλο και κάτι προκύπτει στην σκύλο – μαμά μου, γι’ αυτό και αποφεύγει να κανονίζει για να μην εκτίθεται. Ξέρει μόνο τελευταία στιγμή τι να κάνει.
      Άρη μου, κάποια στιγμή θα σου κουνήσω την ουρά μου από κοντά… και να παίξουμε.

  5. SPYROS

    Μάρσα είδες το καινούργιο άλσος του Περιστερίου του δήμου μας δηλαδή είναι πολύ ωραίο αλλά έχει ένα πρόβλημα ΜΕΓΑΛΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ αυτός που τον λένε νομίζω Δήμαρχο έχει βάλει μια μεγάλη πινακίδα που λέει ότι απαγορεύονται τα σκυλιά δηλαδή εμείς.
    Έχω ακούσει τον μπαμπά μου και την μαμά μου να λένε (και για αυτό τους αγαπώ τόσο πολύ)ότι είμαι ένα μέλος της οικογενείας και αφού δε με αφήνουν να μπω χάρισμα τους το άλσος να το έχουν και να το χαίρονται.
    Α ξέχασα να σας πω ότι και τα κακόμοιρα τα παιδάκια δεν μπορούν να πάνε αφού απαγορεύετε και το ποδήλατο τι να πάνε να κάνουν άμα δεν μπορούν να κάνουν και ποδήλατο. Φαίνεται το άλσος έγινε μόνο για γεροντάκια και γριούλες που πάνε σε κάνα παγκάκι κάθονται και κουτσομπολεύουν.
    Μερικές φορές οι γονείς μου λένε να μαζευτεί όλοι η σκυλοπαρέα και να πάμε στο άλσος να μπούμε έτσι για να δούμε τι θα κάνουν καλά ε άμα έχουμε φωνάξει και τίποτε κανάλια θα γίνει χαμός πλακά θα έχει.
    Λέω κάποια στιγμή να βρεθούμε και να το κάνουμε τι λέτε εσείς αξίζει το κόπο.

    Αν θέλεις βάλτο σαν καινούργιο θέμα στην ενότητα παράπονα.

    1. Μάρσα

      Κοίτα σύμπτωση! Εντελώς τυχαία, πήγε η σκύλο – μαμά μου εκεί προχτές. Ωραίο άλσος, αλλά τόσο αφιλόξενο! Ναι, έχεις απόλυτο δίκιο . Εμείς όπως πάντα είμαστε στο περιθώριο. Αν πρόσεξες, δεν υπάρχει μία απαγορευτική πινακίδα αλλά ΤΕΣΣΕΡΙΣ στο ίδιο μέρος, η μία δίπλα από την άλλη… Τρελό, έτσι; Ξέρεις και κάτι άλλο; Η σκύλο – μαμά μου είχε στείλει email προσωπικά στον Δήμαρχο για το γεγονός αυτό (γενικά για τα πάρκα και τις πινακίδες όχι συγκεκριμένα για το άλσος γιατί όπως σου είπα η σκύλο – μαμά μου το πήρε χαμπάρι μόλις πριν δύο μέρες)αλλά εννοείται πως δεν έγινε κάτι. Ποιος ξέρει; Ίσως και να μην το διάβασε ποτέ… Όσον αφορά τα παιδιά, απαγορεύονται τα ποδήλατα μέσα στο άλσος (για ποιόν λόγο κανείς δεν ξέρει…) αλλά υπάρχει το ποδηλατοδρόμιο λίγα μέτρα πιο πέρα όπου η είσοδος είναι μέσα στο άλσος. Κι έτσι τυπικά δεν υπάρχει κάποια απαγόρευση. Απλά σου λέει πως σου έχει έναν συγκεκριμένο χώρο για να κάνουν τα παιδιά ποδήλατο. Ο. Κ, το δέχομαι. Κάτι τέτοιο τουλάχιστον δεν θα μπορούσαν να κάνουν και για μας; Ας μην μας άφηναν να κάνουμε την βόλτα μας μέσα στο άλσος, αλλά ας είχαν φροντίσει να περιφράξουν έναν ειδικό χώρο για μας όπως το ποδηλατοδρόμιο. Τι θα τους ήτανε; Δεν χρειαζόμαστε τίποτα πολυτέλειες.
      Τώρα, για να μεταφέρω το σχόλιό σου, το δοκίμασα και δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Δεν πειράζει. Μην ανησυχείς κι έτσι φαίνεται.

  6. SPYROS

    ΑΘΡΟ.
    Η σημαντικότητα της κοινωνικοποίησης καθ’όλη την διάρκεια της ανάπτηξης.
    Συναντώ πολλά σκυλιά με προβλήματα που προκλήθηκαν από την έλλειψη κοινωνικοποίησης όταν ήταν κουτάβια, κάτι που θα μπορούσε πολύ εύκολα να αποφευχθεί.
    Η πιο κατάλληλη στιγμή για κοινωνικοποίηση είναι η περίοδος μεταξύ 4 και 12 εβδομάδων. Οι εμπειρίες σε αυτή την περίοδο θα καθορίσουν την μετέπειτα ενήλικη προσωπικότητα του σκύλου και θα δείξουν αν αυτό θα είναι επιθετικό, φοβικό ή κυριαρχικό όταν συναντήσει μια καινούρια κατάσταση στο μέλλον.
    Έρευνες έχουν δείξει ότι η συμπεριφορά της μητέρας επηρεάζει την μελλοντική συμπεριφορά των κουταβιών – οι πιο αυστηρές μητέρες (αυτές που έχουν πιο κυριαρχικές συμπεριφορές) συχνά κάνουν φοβικά και παθητικά κουτάβια, αντίθετα μητέρες που δείχνουν λιγότερη κυριαρχικότητα, αντίστοιχα κάνουν κουτάβια κυριαρχικά και δύσκολα στην εκπαίδευση.

    Μεταξύ της 3 και 5 εβδομάδας τα κουτάβια εξερευνούν και έχουν μια θετική οπτική για τα πάντα, έχοντας λίγη ή καθόλου φοβία. Αυτή η συμπεριφορά αναπτύχθηκε στις αγέλες των λύκων, ώστε τα μικρά τους να μάθουν πολύ γρήγορα τον κόσμο γύρω τους. Έτσι τα κουτάβια μαθαίνουν πως να αλληλεπιδρούν με τα άλλα σκυλιά κατά την διάρκεια του παιχνιδιού, τον σωστό τρόπο που να δαγκώνουν και φυσικά την γλώσσα σώματος των σκύλων. Αυτή είναι η πιο κατάλληλη στιγμή για τον εκτροφέα να γνωρίσει στα κουτάβια πληθώρα ερεθισμάτων που θα συναντήσουν αργότερα στη ζωή τους.

    Φυσικά κατά την όλη διαδικασία δεν πρέπει να υπερεκτεθούν τα κουτάβια μονομιάς σε καταστάσεις και ερεθίσματα – τα πάντα πρέπει να γίνουν σταδιακά. Όμως όσα περισσότερα γνωρίσουν σε αυτή την ηλικία, τόσο πιο εύκολο θα τους είναι να αντιμετωπίσουν καινούριες εμπειρίες στη ζωή τους.

    Στην ηλικία μεταξύ των 6 και 8 εβδομάδων, τα κουτάβια αναπτύσσουν ισχυρούς δεσμούς με τους γύρω τους(τα περισσότερα κουτάβια πάνε στο καινούριο τους σπίτι στην ηλικία των 7 -8 εβδομάδων) μεταξύ 8-10 εβδομάδα μπαίνουν στην φάση των φοβιών – είναι σημαντικό λοιπόν, να τα προσέχουμε καθ όλη την διάρκεια αυτής της περιόδου, ειδικά όταν βρίσκονται στον έξω κόσμο, έτσι ώστε να μπορέσουμε να παρέμβουμε και να μην επιτρέψουμε να τους συμβεί οτιδήποτε δυσάρεστο.

    Αυτή την περίοδο, δυστυχώς, έχουν και την πρώτη τους επαφή με τον κτηνίατρο(για τον εμβολιασμό). Αν ο κτηνίατρος δεν συμπεριφερθεί με ευαισθησία στο κουτάβι, θα του προκαλέσει φοβία στην μετέπειτα ζωή του.
    Υπάρχουν κάποιοι χώροι (πολύ λίγοι εδώ στην Ελλάδα)όπου διοργανώνονται συναντήσεις για κουτάβια πριν ολοκληρωθεί ο εμβολιασμός τους, με σκοπό να γνωριστούν μεταξύ τους κουτάβια από διαφορετικές ράτσες, με διαφορετικούς ιδιοκτήτες, όπου πάντα πρέπει να βρίσκονται υπό στενή παρακολούθηση, για να αποφύγουμε την πρόκληση φοβιών σε σκυλιά.
    Αν κάτι, παρόλα ταύτα, φοβίσει το κουτάβι σας κατά την περίοδο αυτή, θα πρέπει να “στήσετε” το συντομότερο μια παρόμοια κατάσταση, αλλά υπό ελεγχόμενες συνθήκες αυτήν την φορά, με σκοπό να έχει θετικό αποτέλεσμα.

    Σε όλες τις καινούριες εμπειρίες πρέπει να προσέχουμε τα κουτάβια μας και να είμαστε σίγουροι ότι δεν τα έχουμε βομβαρδίσει με νέες εμπειρίες παρα μόνο τα αφήσαμε να γνωριστούν με τον γύρω κόσμο και να νιώσουν άνετα μέσα σ’ αυτόν. Παρατηρώντας την γλώσσα σώματος καταλαβαίνουμε πότε είναι ευτυχισμένα σε μια κατάσταση και αν πρέπει να χρησιμοποιήσουμε παιχνίδι ή φαγητό για να τα βοηθήσουμε να ηρεμήσουν και να νιώσουν ασφάλεια.

    Ας θυμηθούμε ότι τα κουτάβια έχουν διαφορετική αντίληψη για τον κόσμο (λόγο της διαφορετικότητας της ακοής, όρασης και όσφρησης τους και φυσικά λόγο της διαφορετικότητας της αντίληψής τους)έτσι θα τα εκθέσουμε σε καταστάσεις λιγότερο έντονες, όπως ακριβώς τους πρέπει.

    Η κοινωνικοποίηση είναι μια διαρκής διαδικασία, που πρέπει να συνεχίζεται σε όλη την διάρκεια της ζωής του σκύλου, για να έχουμε ισορροπημένα και ευτυχισμένα σκυλιά.

    ΜΑΝΤΖΙΟΣ ΣΠΥΡΟΣ

Leave a Reply