Δεσποζόμενα – αδέσποτα….Μια νέα κατηγορία σκύλων

δεσποζόμενα αδέσποτα, μια νέα κατηγορία σκύλων
Spread the love
  • 1.3K
  •  
  •  
    1.3K
    Shares

Τι γίνεται με τα δεσποζόμενα – αδέσποτα; Τα δεσποζόμενα – αδέσποτα είναι μια ιδιαίτερη κατηγορία και δεν ξέρω αν υπάρχει και σε άλλη χώρα του κόσμου ή είναι αποκλειστικό “ελληνικό προϊόν”….

Ένα οικόσιτο ή υιοθετημένο ζώο λέγεται και δεσποζόμενο και ένα ζώο που ζει στον δρόμο χωρίς την φροντίδα ή προστασία κάποιου ονομάζεται αδέσποτο.   Μέχρι εδώ καλά; Καλά, αλλά ίσως να μην γνωρίζετε την νέα κατηγορία… Τα δεσποζόμενα – αδέσποτα είναι αυτά τα σκυλιά που έχουν σπίτι και οικογένεια αλλά ζουν σαν αδέσποτα! Τι εννοώ;

Εννοώ πως υπάρχουν ανάμεσά μας πολλοί ιδιοκτήτες σκύλων οι οποίοι ενώ έχουν την εντύπωση πως είναι “σωστοί” απέναντι στο κατοικίδιό τους, είναι “λάθος”…. Νομίζουν πως η μόνη υποχρέωσή τους είναι απλά ένα πιάτο φαΐ και ίσως ένα ζεστό σπιτικό!

Δεν λέω, αυτά είναι απαραίτητα για έναν σκύλο αλλά δεν είναι μόνο αυτά!  Άλλη μια υποχρέωση ενός ιδιοκτήτη είναι η υπόσχεση και φυσικά η τήρησή της πως θα προσφέρει μια καλή ζωή στον σκύλο του που σημαίνει να είναι υγιής, ευτυχισμένος, να νιώθει και να είναι ασφαλής.

Το σημαντικό που πρέπει να έχει πάντα στο νου του ένας ιδιοκτήτης σκύλου είναι πως η εξίσωση είναι πάντα ίδια… Όταν κάποιος δεν παρέχει τα απαραίτητα στον σκύλο του, μειώνει αυτόματα τα χρόνια ζωής του τετράποδου.  Η μακροβιότητα σε έναν τέτοιο δεσποζόμενο σκύλο, είναι μια άγνωστη λέξη!

Ας έρθουμε λοιπόν στο θέμα μας…

Τουλάχιστον οι μισοί σκύλοι που κυκλοφορούν μόνοι τους στον δρόμο δεν είναι αδέσποτοι όσο απίστευτο κι αν σας ακούγεται!

Πολλοί ιδιοκτήτες νομίζουν ( ή προσπαθούν να πείσουν τους άλλους γνωρίζοντας πως δεν είναι αλήθεια αλλά αδιαφορούν πλήρως ) πως είναι τόσο καλά εκπαιδευμένοι οι σκύλοι τους που έχουν την εντύπωση πως ξέρουν να αποφεύγουν όλους τους κινδύνους.  Και πιστέψτε με, οι κίνδυνοι στους δρόμους είναι πολλοί!

Ένας εκπαιδευμένος σκύλος όμως, όσο εκπαιδευμένος κι αν είναι, δεν παύει να είναι ένας ζωντανός οργανισμός με αδυναμίες και… πάθη κι όταν κυκλοφορεί μόνος του στον δρόμο μπορεί να του τραβήξει κάτι την προσοχή και να ξεχάσει κάθε πτυχή την εκπαίδευσής του.  Μια πρόκληση μπορεί να αποβεί μοιραία!

Αν είχα έναν ιδιοκτήτη μπροστά μου που θα ήταν τόσο σίγουρος για την “ατσαλάκωτη” συμπεριφορά του σκύλου του, θα του έλεγα τα εξής:

“Καλά, είσαι τέλειος…!
Ανοίγεις την πόρτα κι αφήνεις τον σκύλο σου να πάει μόνος του την βόλτα του   ( πού να βάζεις παπούτσια τώρα…πόσο μάλλον να σηκωθείς από τον καναπέ….αποκλείεται!)….
Εξάλλου, έχεις εκπαιδεύσει τον σκύλο σου….
….και είσαι σίγουρος πως θα γυρίσει πίσω σώος κι αβλαβής…
…και δεν τρώει φόλες….
…προσέχει στον δρόμο τ’ αυτοκίνητα….
…είναι “κύριος” και ξέρει να αποφεύγει τσακωμούς με άλλα σκυλιά….
…κι αν είναι αρσενικό και συναντήσει κάνα αδέσποτο( ακόμη και δεσποζόμενο ) θηλυκό, ξέρει να κρατά τις ορμές του και θα του αντισταθεί και θα το προσπεράσει…. γιατί είπαμε…. είναι “κύριος” και πάνω απ’όλα …. εκπαιδευμένος…
…. και το αποκορύφωμα….;
…. τον έχεις εκπαιδεύσει να μαζεύει μόνος του τα περιττώματά του!!!
ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ!!!!
Καλά, εσύ δεν έχεις κάνει απλή εκπαίδευση…. εσύ είσαι….ΜΑΓΟΣ!!!!
Ξέρεις τι θα σου πρότεινα..; Να του βγάλεις και δικά του κλειδιά να έχει…γιατί μωρέ να σε παιδεύει και να σηκώνεσαι να του ανοίξεις…; Ε;”

Πώς είναι τόσο σίγουρος πως θα γυρίσει πίσω ο σκύλος του; Κι όντως μ’ αυτόν τον τρόπο πολλά σκυλιά χάνονται ή πεθαίνουν από θανατηφόρα ατυχήματα, παντός είδους όπως αμάξια, φόλες.  Και οι ιδιοκτήτες τους αναρωτιούνται πώς έγινε…. Δεν βλέπουν το προφανές!

Πολλές φορές μια τέτοια συμπεριφορά με οδηγεί στο συμπέρασμα πως ένας τέτοιος ιδιοκτήτης αποσκοπεί στην εξαφάνιση του σκύλου από την ζωή του! Δεν μπορώ να φανταστώ έναν άνθρωπο που αγαπά, φροντίζει και σέβεται τον σκύλο του, να αντιμετωπίζει τόσο αδιάφορα την καθημερινότητα του σκύλου και στους κινδύνους που τον εκθέτει! Πολλοί απ’ αυτήν την κατηγορία ιδιοκτητών δεν τους παρέχουν καν την απαραίτητη ιατρική φροντίδα!

Πολλοί νομίζουν πως η υιοθέτηση ενός σκύλου είναι παιχνιδάκι… Δεν είναι έτσι! Η υιοθέτηση ενός σκύλου απαιτεί πολλές θυσίες, υποχωρήσεις και υποχρεώσεις υλικές αλλά και ψυχολογικές! Είναι ακριβώς το ίδιο σα να υιοθετείς ένα παιδί… Το παιδί σου θα το παράταγες στον δρόμο; Θα το εξέθετες σε όλους αυτούς τους κινδύνους υποστηρίζοντας πως το έχεις εκπαιδεύσει καλά; Θα το άφηνες έρμαιο των περιστάσεων, χωρίς φροντίδα, αγάπη κι ασφάλεια;

Εν ολίγοις, μια τέτοια συμπεριφορά ανθρώπου δηλώνει όχι μόνο αδιαφορία και κατ’ επέκταση έλλειψη αγάπης  προς τον σκύλο του, αλλά και πλήρης αδιαφορία κι έλλειψη σεβασμού προς την κοινωνία και τους συνανθρώπους του.

Γιατί δεν τον ενδιαφέρει καθόλου αν ο “ελεύθερος” σκύλος του ζευγαρώσει ( από ατύχημα γιατί είναι εκπαιδευμένος όπως είπαμε) και κατά συνέπεια πληθύνουν τα αδέσποτα…

Επίσης αδιαφορεί πεισματικά στην υγιεινή του τόπου του αφού δεν συνοδεύει τον σκύλο του στην βόλτα για να μαζεύει τα περιττώματα με αποτέλεσμα οι δρόμοι να έχουν μεταμορφωθεί σε “ναρκοπέδια”….

Επιπλέον, η στάση αυτή δηλώνει ασέβεια προς τον συμπολίτη του που μπορεί να τον ενοχλήσει ο σκύλος του ( πόσο μάλλον αν είναι ιδιοκτήτης σκύλου κι ενοχλήσει και τον δικό του σκύλο) γιατί αν θα τον συνόδευε θα μπορούσε να τον “φέρει στον ίσιο δρόμο” και να τον σταματήσει.  Πόσο μάλλον αν είναι άγριος ο σκύλος του ή σε οίστρο!

Έχω βρεθεί σ’ αυτήν την κατάσταση, να έχω βγει βόλτα με την Μάρσα η οποία είναι δεμένη με το λουρί και να δεχτούμε επίθεση από έναν σκύλο που γνωρίζουμε πως ανήκει σε κάποιον αλλά τον έχουν αφήσει ελεύθερο και μόνο του να ενοχλεί και να μην αφήνει σε ησυχία τους περαστικούς (δίποδους και τετράποδους)!

Και φτάνω στο σημείο να σκεφτώ… “Εγώ είμαι πιο υπεύθυνη ή ανόητη“; Γιατί κάτι τέτοιες στιγμές, βρίσκομαι εγώ κι ο σκύλος μου σε μειονεκτική θέση.  Εξάλλου, το λέει κι ο νόμος περί κατοικίδιων  πως ο σκύλος πρέπει να βγαίνει πάντα βόλτα με συνοδό και λουρί!

Λυπάμαι… Λυπάμαι γιατί τα περισσότερα από τα δεσποζόμενα – αδέσποτα σκυλιά είναι εντελώς ανεκπαίδευτα (όχι ότι παίζει ρόλο αυτό όπως ανέφερα και πιο πάνω, απλά αυξάνεται ο κίνδυνος σ’ αυτήν την περίπτωση) και το προσδόκιμο όριο ηλικίας τους είναι τόσο μα τόσο μικρό….!

Ας γίνουμε όλοι υπεύθυνα άτομα και να σκεφτούμε πως τα σκυλιά μας χρειάζονται τα δικά μας” φώτα” για να ζήσουμε όλοι μαζί αρμονικά!

δεσποζόμενα αδέσποτα, μια νέα κατηγορία σκύλων


Spread the love
  • 1.3K
  •  
  •  
    1.3K
    Shares

Related posts

4 Thoughts to “Δεσποζόμενα – αδέσποτα….Μια νέα κατηγορία σκύλων”

  1. Petros

    συγνωμη αλλα ειχα εναν σκυλο 18 χρονια που εαν τον εκλεινες στο σπιτι πολυ απλα θα πεθαινε. Ο σκυλος αυτος και να μην ηθελα ανοιγε την πορτα μονος του και εφευγε, και ηταν , ω ναι, αυτο που εσεις θεωρειτε τοσο κακο και “ανευθυνο”: δεσποζομενος αδεσποτος. Ε σας πληροφορω πως ειμαι πολυ περηφανος που ο σκύλος μου ηταν ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ εζησε 18 ολοκληρα χρονια, οποιος τον ηξερε θεωρουσε πως ειναι ο πιο εξυπνος σκυλος που εχει γνωρισει (ναι, τα ζωα που ειναι ελευθερα και παιρνουν καθημερινα διαφορετικα ερεθισματα εννοειται πως γινονται πιο εξυπνα απο αυτα που καταπιεζονται και κανουν καθε μερα τα ιδια και τα ιδια μεσα σε ενα διαμερισμα, με μονη διασκεδαση μια βαρετη βολτα στο λουρι καθε απογευμα)
    Λοιπον, μπορει εσεις να θεωρειτε πως ο σκυλος ειναι ευτυχισμενος στην φυλακη, εγω ομως και παμπολλοι αλλοι πιστευουμε ακριβως το αντιθετο, και το αποδεικνυουμε και με την εμπειρια μας στους σκυλους. Αυτα.

    1. Πέτρο καλησπέρα. Πρώτα απ’ όλα θα ήθελα να σε ενημερώσω πως κι εγώ είχα σκύλους που έφτασαν σ’ αυτήν την ηλικία και ήταν πάνω απ΄όλα υγιείς, ήταν ελεύθεροι κι όχι φυλακισμένοι γιατί δεν ζούσαν μέσα σ’ ένα διαμέρισμα. Είχαν άπλετο χώρο και όπως και πολλών άλλων ιδιοκτητών σκύλων που εξακολουθώ να τους λέω υπεύθυνους όταν βγάζουν τα σκυλιά τους μέσα στην πόλη, στον κόσμο τα έχουν με το λουρί (αν θες να είσαι σύμφωνος και με το νόμο). Αλλιώς επιλέγεις τοποθεσίες που δεν θα ενοχλείς τους άλλους ανθρώπους ή για να αποφύγεις πιθανά άλλα σκυλιά πιο επιθετικά προς το δικό σου ή το δικό σου προς αυτά. Αλλά αυτό που τονίζει το άρθρο ότι είναι λάθος και ανεύθυνο το να ανοίγεις την πόρτα για να βγει ο δικός σου σκύλος μόνος του έξω και να τον αφήνεις χωρίς συνοδεία με αποτέλεσμα να γεμίζει ο κόσμος με τις ακαθαρσίες του δικού σου σκύλου και μετά να είναι υποχρεωμένοι όλοι οι άλλοι να τις πατάνε! Κάτι άλλο που λέει το άρθρο είναι ότι δεν ξέρεις ποτέ αν θα γίνει επιθετικός ο σκύλος σου προς άλλα σκυλιά. Το αν άλλος σκύλος επιτεθεί στον δικό σου και δεν σ’ ενδιαφέρει τότε κι αυτό το θεωρώ ανεύθυνο. Συμφωνώ, εν μέρει, να τον αφήσεις ελεύθερο σε έναν χώρο όπου μπορείς να τον ελέγχεις ή τέλος πάντων να τον αφήσεις ελεύθερο αλλά να είσαι δίπλα του και για να μαζεύεις τις ακαθαρσίες του αλλά και για κάθε περίπτωση που ίσως χρειαστεί η παρουσία σου.
      Επίσης το σωστό είναι να μην αναφέρεις πως είχες δικό σου σκύλο γιατί έτσι όπως τα γράφεις ο σκύλος περισσότερο ήταν της γειτονιάς παρά δικός σου, σε περίπτωση που του άνοιγες την πόρτα και τον άφηνες μόνο του. Πολιτισμός για μένα σημαίνει να σεβόμαστε τους διπλανούς μας κι αυτό φαίνεται στη συμπεριφορά μας όσον αφορά τα ζώα. Για φαντάσου να άφηναν όπως εσύ όλοι τους σκύλους τους ελεύθερους, μόνους τους να κυκλοφορούν! Ένα είναι σίγουρο, πως κάποια στιγμή ο σκύλος σου θα γύριζε σπίτι πληγωμένος. Αν εσένα αυτό δεν σε πειράζει, τότε λυπάμαι.

  2. Petros

    Επισης, καλο θα ηταν να γνωριζετε πως σκυλια που συχνα δεχονται επιθεσεις απο αλλα, σημαινει πως δεν εχουν μαθει να ειναι ανετα στο γεγονος οτι συναντουν αλλο σκυλο. Τι να κανουμε, αυτη ειναι η σκυλισια συμπεριφορα. Και σε αυτο βεβαια δεν φταινε αυτα, αλλα αυτος που κραταει το λουρι τους και τρεμει στη θεα ελευθερων σκυλων. Εαν φοβαστε λοιπον τα σκυλια, δεν εχετε κανεναν απολυτως λογο να διαθετετε σκυλο και να τον κανετε και αυτον φοβικο, μονιμο θυμα επιθεσεων και προβληματικο με τους αλλους σκυλους. Να μας αναγκασετε ομως να φυλακισουμε τα σκυλια μας, να τους συμπεριφερομαστε σαν να ειναι δουλοι με κολαρο και λουρι, και να τα καταντησουμε εξισου προβληματικα, συγνωμη, δεν θα σας το επιτρεψουμε.

    1. Είναι λάθος αυτό που λες. Οι σκύλοι είναι ζώα αγέλης. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει πως από την φύση τους τα σκυλιά έχουν κάποιους ρόλους κι ένας απ’ αυτούς είναι ο ηγέτης της αγέλης. Έτσι λοιπόν, πολλοί σκύλοι έχουν έντονη κυριαρχική φύση κι όταν βλέπουν άλλον σκύλο προσπαθούν να επιβληθούν. Αυτό μπορεί να καταλήξει σε καβγά. Και στην συγκεκριμένη περίπτωση ο καβγάς θα γίνει ανάμεσα σε έναν ελεύθερο σκύλο και σ’ έναν που είναι δεμένος με λουρί. Ποιος φταίει σ’ αυτήν την περίπτωση; Δεν ισχύει καθόλου αυτό που λες πως δέχονται επιθέσεις τα σκυλιά που δεν έχουν μάθει να συναναστρέφονται με άλλα σκυλιά. Προφανώς μιλάς για την κοινωνικοποίηση. Όταν έχει γίνει σωστή κοινωνικοποίηση σ’ έναν σκύλο δεν τον κάνεις φοβικό αλλά κοινωνικό. Κι όταν βρεθεί στον δρόμο του ένας επιθετικός θα δεχτεί την επίθεση όχι γιατί είναι φοβικός αλλά γιατί πολύ απλά δεν είναι κυριαρχικός. Κανείς δεν είπε πως φοβάται τα σκυλιά. Διαβάστε καλύτερα το άρθρο μήπως το καταλάβετε. Και μια τελευταία ενημέρωση, ένα παράδειγμα είναι πως ο δικός μου σκύλος είναι πολύ καλά κοινωνικοποιημένος γι’ αυτό και όποτε συναντά άλλους σκύλους είτε δεμένους είτε λυτούς είναι κοινωνική και καθόλου φοβική κι ούτε ποτέ υπήρξε θύμα επιθέσεων. Αλλά αν ποτέ υπάρξει, ποιος θα φταίει; Ο δικός μου σκύλος που τον έχω δίπλα μου και είναι κοινωνικός και φιλικός με τους άλλους ή ο δικός σου ο ελεύθερος που δεν έχει κανέναν δίπλα του για να τον σταματήσει αν χρειαστεί; Η απάντηση είναι περιττή πιστεύω. Γι’ αυτό λοιπόν, κανείς δεν φοβάται κανέναν, απλά είναι θέμα σεβασμού προς τους γύρω μας ανθρώπους και σκύλους. Αν θέλουμε να λεγόμαστε πολιτισμένοι. Το λουρί δεν είναι φυλακή. Αν κάποιος έχει αυτή την άποψη καλό είναι τότε να μην έχει καν σκύλο γιατί και το σπίτι όποιο σπίτι κι αν είναι αυτό θα είναι φυλακή γι’ αυτό.

Leave a Reply