Η μικρή μου δίποδη φίλη…

Spread the love
  •  
  •  
  •  

Είμαι ευτυχισμένη.   Και ξέρετε γιατί; Γιατί μ’ αγαπάνε γι’ αυτό που είμαι.  Που τι είμαι δηλαδή; Μια γλυκιά, όμορφη, έξυπνη και καλοαναθρεμμένη σκυλίτσα!!! Ναι, ναι όλα αυτά μαζί είμαι και μπορώ να σας το αποδείξω αυτή στη στιγμή.

Πρώτον, είμαι γλυκιά κι αυτό φαίνεται στις φωτογραφίες μου για εσάς που δεν με ξέρετε.  Για τους υπόλοιπους όμως όταν με πλησιάζουν πηγαίνω κοντά τους με μισόκλειστα γεμάτα τρυφερότητα ματάκια, σηκώνομαι όρθια και τους χαϊδεύω με τα μουστάκια μου όπου βρω.. Τα χέρια, τα πόδια, το πρόσωπο… Ό,τι μου προσφέρουν!

Δεύτερον, είμαι όμορφη κι αυτό φαίνεται στις φωτογραφίες μου.  Αλλιώς, όσοι με συναντούν στον δρόμο μου το λένε καταπρόσωπο και παίρνω τα πάνω μου με καμάρι.

Τρίτον, είμαι έξυπνη κι αυτό φαίνεται και στις φωτογραφίες μου αλλά και στο ότι έχω ένα blog δικό μου κι αποκτώ φίλους παγκοσμίως που τους αγαπώ πολύ.

Και τέταρτον, είμαι καλοαναθρεμμένη σκυλίτσα κι αυτό φαίνεται στις φωτογραφίες που ποζάρω με χάρη και σκέρτσο αλλά και στον δρόμο όταν περπατώ που γυρίζουν όλοι να με κοιτάξουν με θαυμασμό και γέλια… Τα γέλια να σας πω την αλήθεια δεν ξέρω γιατί υπάρχουν… Ότι είμαι καρτούν το ξέρω, δεν ξέρω όμως αν θυμίζω και γελοιογραφία μαζί… Ίσως… Ποιος ξέρει; Ό,τι και να’ναι όμως ξέρω πως με συμπαθούν.

Αυτό που δεν ξέρετε όμως είναι πως κάθε μέρα γίνομαι ακόμα πιο ευτυχισμένη γιατί απέκτησα μια μικρή φίλη, την Χριστίνα.  Η Χριστίνα είναι ένα πολύ όμορφο μικρό κοριτσάκι, έξυπνο και γλυκό και είναι γειτόνισά μου.  Από την πρώτη στιγμή που συναντηθήκαμε συμπαθήσαμε αμέσως η μια την άλλη κι από τότε ανυπομονούμε να συναντηθούμε ξανά.  Η Χριστίνα βγαίνει στο μπαλκόνι και με ψάχνει κι εγώ βγαίνω στο δικό μου μπαλκόνι, πηγαίνω στη μεριά της, σηκώνομαι όρθια για να βλέπω ακουμπώντας τα όμορφα, ντελικάτα λευκά χεράκια μου στο κάγκελο και περιμένω να την δω.

Η Χριστίνα με σκέφτεται συνεχώς γι’ αυτό και αγοράζει διάφορα σνακ και μου τα δίνει όταν με βλέπει.  Και χτες μ’ έκανε ακόμα πιο χαρούμενη γιατί μου πήρε ένα παιχνίδι δώρο και μου το έδωσε με αγάπη.  Είναι μια κότα (ψεύτικη βέβαια) που βγάζει κάτι περίεργους, τσιριχτούς ήχους όταν την πατάω με την τριχωτή πατούσα μου ή όταν την πιάνω με το καλοσχηματισμένο στόμα μου.  Είναι το καινούριο μου παιχνίδι με το οποίο παίζω συνεχώς μαζί του και κοιμάμαι κρατώντας το στην αγκαλιά μου.

Σ’ ευχαριστώ γλυκιά μου Χριστίνα.  Είσαι καλή μου φίλη και σε αγαπώ.

 

This slideshow requires JavaScript.


Spread the love
  •  
  •  
  •  

Related posts

Leave a Reply